Podwójne dno

Podwójne dno To formacja w kształcie W. Ma dwa minima które są oddzielone lokalnym szczytem. Lokalne szczyty są jednocześnie poziomem wybicia z formacji. Wolumen przeważnie jest najwyższy w czasie tworzenia pierwszego dna oraz w czasie podchodzenia do szczytu. Przy drugim dnie obroty są niższe. Zasięg wzrostu określa się przy pomocy odległości pomiędzy linią dwóch minimów a najwyższym punktem formacji.